Wie liegt er nooit?

De vorige twee boeken van Herman van de Wijdeven zijn zeer de moeite waard, zeker zijn debuut ‘Zoals het gebeurd is’. Zijn nieuwste boek vormt daarop geen uitzondering. Thematisch gezien is het bepaald niet vernieuwend. In elk Carry Slee- boek komt echtscheidingsproblematiek voor en daarnaast in talloze andere boeken, ook voor de leeftijd (ca. 12 + ) waarvoor ‘ Leugenaar leugenaar’ voor bedoeld is. De taal maakt dit boek bijzonder. Mooie beeldspraak en een innemende beschrijving van hoofdpersoon Charlie. Zij is woest nadat haar vader het gezin heeft verlaten en de verhouding met moeder is ook niet optimaal. Ik vind de pesterijen van Kat niet overtuigend genoeg in de verf gezet, waardoor Charlie haar verlinkt bij brandstichting op. School. De minste scène is het slapstickfragment waar haar vader uitglijdt in de verfresten die Charlie achterlaat nadat ze met verf op de voordeur de titel van het boek wil kalken. Daar staat zoveel moois en een intens gevoelsleven tegenover dat dat de auteur deze uitglijder vergeven is. Het gegeven dat iedereen de waarheid verdraait , is een mooi uitgewerkt. Herman van de Wijdeven is een schrijver om in de gaten te houden. Het omslag is overigens erg geslaagd. Het geeft precies de opgekropte boosheid van de hoofdpersoon weer. Beoordeling: vier sterren.