Ontroerend, veel geloof, maar net niet over de top

Ik was erg benieuwd naar dit boek en begon enthousiast. Boek las gemakkelijk weg. Fijne schrijfstijl en je waant je in die klas met kinderen. Je lijkt deel te nemen tussen de gesprekken en grappen tussen Laura en Joshua. De vrolijkheid en plezier van de kinderen op school, het nichtje van Joshua, zijn familie, en tussen hen, spat ervan af. Je voelt bijna de chemie tussen Laura en Joshua. De pijn die Laura moet doorstaan. Enige minpuntje vond ik de ‘roeping’. Maar ik ben dan ook niet gelovig op die manier en vond die moeder van Benny te bepalend, voelde niet als Gods wil. Ieder kind krijgt uiteindelijk zijn juiste thuis. Niet voor niets lange wachttijd denk ik dan. Ander gezin ook te popelen wellicht. Dus ik had dan gedacht, let op spoiler, dat het ook en en kon. Eerst Joshua toelaten en dan toekomst samen adopteren. Dat punt van kiezen voor Aria en mijn gevoel afstoten van liefde, deed me verdriet en gaf me weinig hoop voor rest van het boek. Maar ben wel verder gegaan. En voelde mee toen ze in China haar dochtertje ging ophalen. De glimlach van het meisje kon ik bijna zien. En dan toch einde waar ik bij smelt, spoiler alert, ze leven nog lang en gelukkig, en dan toch ook de liefde toelaten.
Boek kan ik iedereen aanbevelen. Smaken verschillen en iedereen niet een boek zelf beoordelen, dus lees en beslis zelf. Wellicht geniet net zo zeer ervan als ik of misschien nog wel meer omdat je Gods woorden en hoop e.d. Voor jou een extra pluspunt is. Totaal voor mij meer 3,5 score, maar vond 3 noteren niet recht doen aan het boek omdat het zoveel gevoelens losmaakte.