Verdriet en vreugde liggen naast elkaar

Als ambassadeur van de Stichting DutchGalgoLobby vraagt Felicita Vos al jaren aandacht voor de schrijnende leefomstandigheden van Spaanse jachthonden. Ze is de enige Roma-schrijver in Nederland en de Roma-cultuur vind je terug in al haar boeken.

In Viva la Vida laat de auteur een indrukwekkend beeld zien van de erbarmelijke omstandigheden waarin Galgo’s en Podenco’s leven. Gesprekken die ze had met adoptiegezinnen, vrijwilligers, activisten zijn omgezet in hartverwarmende verhalen. Verhalen die je recht in het hart raken.

Het boek start met een gedicht Een laatste dans geschreven door Felicita Vos. Een gedicht dat meteen raakt en koude rillingen bezorgt. Daarna is het voorwoord van Karen Soeters van de stichting House of Animals te lezen en gelijk wordt al duidelijk dat de verhalen in dit boek niet zomaar verhalen zijn. En dat men zich zeker moet voorbereiden op het lezen van een boek waar verdriet en vreugde naast elkaar liggen.

De verhalen worden ingeleid met een korte geschiedenis van Galgo’s en Podenco’s, verteld door Felicita Vos. “Ik ben voor dit boek in de gesloten wereld van de jacht gedoken. Veel mensen die zich inzetten voor Galgo’s en Podenco’s hebben mij daarbij enorm geholpen. Alleen heb ik nooit de zwarte schaduw die deze honden dag en nacht achtervolgd kunnen vangen.“

In Viva la Vida worden de verhalen afgewisseld met prachtige foto’s van Galgo’s en Podenco’s en het is niet voor te stellen dat deze prachtige dieren zo behandeld worden. Galgo’s die voor de jacht gebruikt worden en aan het einde van het seizoen of gedumpt worden of naar een dodingstation worden gebracht. Mensen die in shelters werken spreken over een miljoen jachthonden per jaar die gedood worden. En het jachtseizoen is nog niet afgelopen of er wordt weer opnieuw gefokt. Feit is dat Galgo’s en Podenco’s de meest verwaarloosde en mishandelde honden in Spanje zijn. Gelukkig zijn er shelters die zich dag en nacht inzetten om deze dieren te redden. En gelukkig zijn er mensen die het op zich nemen een gedumpte, verwaarloosde en getraumatiseerde hond op te vangen en deze van een veilig en gelukkig leven te voorzien.

In Viva la Vida zijn mensen aan het woord die hun hart volledig hebben opengesteld voor deze jachthonden. Tijdens het lezen voel je de liefde, het doorzettingsvermogen, de onvoorwaardelijkheid. Mensen die het helpen van deze honden als een belangrijk doel hebben gesteld, en daar alles voor over hebben. En moeten ze daarvoor iets laten, dan is dat maar zo. Het grootste cadeau dat ze kunnen krijgen is dat een hond met een traumatisch verleden weer gewoon een hond kan zijn. Met alles wat daarbij hoort…

In dit boek vinden we ook een paar mooie quotes zoals deze:

‘Honden zijn onze link naar het paradijs. Ze kennen geen kwaad of jaloezie of ontevredenheid. Op een glorieuze middag met een hond op een heuvel zitten is terug zijn in Eden, waar niets doen niet saai was – het was vrede.‘ – Milan Kundera

Wie dit boek zonder emotie kan lezen, is geen echte dierenliefhebber. Laat staan een mens…