Een boek vol emotie

Een (in het boek naamloos) meisje wordt op haar dertiende terug naar haar biologische ouders gestuurd, nadat ze tot die tijd liefdevol is opgevoed door haar tante en oom, waar ze gelukkig was. Bij haar biologische familie vindt ze weinig liefde, voelt ze zich verloren, en ontbreekt het haar aan de luxe die ze daarvoor wel kende. Haar omgeving geeft haar de naam L’Arminuta, de teruggekeerde, wat meteen blijk geeft van het feit dat ze overal wat buiten blijft staan.

Gelukkig zijn er haar jongere zus Adriana en haar oudere broer Vincenzo die haar lichtpuntjes brengen.
Maar ze blijft zich afvragen waarom ze is moeten terugkeren naar een haar onbekend gezin, de reden hiervoor komen we pas tegen het einde van het boek te weten.

Dit is een boek vol emotie, je leeft zo mee met het meisje, voelt haar worstelingen en verdriet. Het gaat niet alleen over eenzaamheid en je niet goed voelen, maar ook over klasseverschillen, erg mooi geïllustreerd in de passage waarin haar zus haar komt opzoeken.
Het is een pijnlijk, maar erg mooi boek, en de liefde tussen de twee zussen is prachtig beschreven.

***() (naar boven afgerond omdat ik het in het Italiaans zelf gelezen heb, wat puur genieten was!)