Psychiatrie, verloren jongeren en overlevingsdrang

Als de dood zucht speelt zich af in een psychiatrische jeugdkliniek, waar je meeleeft met een aantal jongeren, die proberen te overleven.

Auteur
De Nederlandse Lex Paleaux verwerkt heel wat van zijn eigen tragiek in zijn boeken (slik!) en heeft met zijn bestseller en vervolg ‘Liften naar de hemel‘ heel wat prijzen gewonnen.

Cover
Een mooie omslag met zicht op het water bij valavond, een belangrijke scène in het boek. Hoewel ik de originele cover wel iets pakkender (maar minder subtiel) vind.

Als de dood zucht: het verhaal
Frank heeft als weesjongen wat emotionele en fysieke watertjes doorzwommen en is uiteindelijk opgenomen in een psychiatrische instelling. Meteen vindt hij een zielsverwant in Quintin, waarmee hij streken en fratsen uithaalt. We leren de andere bewoners kennen met elk hun eigen hartverscheurend verhaal en levensstrijd. Tegelijkertijd behandelen de begeleiders en artsen zo goed en zo kwaad mogelijk hun cliënten.

Totdat een incident de jongeren laat samenwerken en alles verandert.

Mijn gedacht
Lex Paleaux laat je echt binnen in de instelling en kan de bewoners neerzetten alsof je er zelf bij bent. Vanzelfsprekend (of net niet) kan hij zijn eigen ervaringen meepakken. Je zit als het ware in een emotionele rollercoaster in een jeugdige ‘One flew over the Cuckoo’s nest’. De personages blijven aan je kleven en de plottwist beneemt je even de adem.

Als de dood zucht is de herziene prequel van ‘Liften naar de hemel’, dus deze laatste staat op mijn NTL-lijstje (nog te lezen). Ik wil zeker weten hoe het verder afloopt met Quintin.

In het duister zijn de lichtpuntjes het meest helder. (Lex Paleaux)