Overvloedige details vertragen het beloop

De jonge journaliste Cassie Bowman is gefascineerd door een misdaad dat zich jaren eerder heeft afgespeeld. Een vrouw was met twee mannen tegelijk getrouwd en toen de waarheid boven water kwam vermoorde de ene echtgenoot de andere. Nadat er een artikel werd gepubliceerd waarin Lore, de vrouw in kwestie, erg negatief in werd geschetst, is Cassie vastbesloten om de waarheid naar boven te halen en het eigen verhaal van Lore te kunnen schrijven.

Katie Gutierrez vertelt haar verhaal door afwisselend Cassie en Lore aan het woord te brengen. In tegenwoordige tijd én in de verleden tijd. Deze hoofdstukken worden gevuld met veel details. Eigenlijk té veel, want het tempo stagneert en de vertelling lijkt nergens heen te gaan. De wisseling in perspectieven en tijd zijn, vooral op het begin, wat rommelig in hun overloop naar elkaar en dat brengt enigszins verwarring teweeg. Alles bij elkaar opgeteld is te veel om volledig opgeslokt te kunnen worden door het verhaal. De gehanteerde schrijfwijze is zonder veel poespas en daarmee prettig leesbaar. Regelmatig sieren Spaanse zinnen de pagina's. Achterin een boek staat een woordenlijst, maar veel van de gebruikte zinnen komen niet in deze lijst voor. Het is echt geen noodzaak om de Spaanse taal vakkundig te beheersen, omdat de betekenis vaak uit de tekst gehaald kan worden.

Op ongeveer een derde van het boek worden belangrijkere punten naar voren gehaald, waarmee de interesse weer wordt aangewakkerd. Langzaamaan sijpelt er een spanningsboog in het verhaal. Weliswaar een (zeer) matige vorm van tensie, maar dit geeft net dat beetje vaart waardoor alles wat soepeler in elkaar valt. De true-crime waarover echter lovend wordt gesproken door de media, is een regelrechte leugen. Meer dan je ooit zult weten heeft niets met dit genre te maken. Het is een roman waarin een journaliste onderzoek doet om een gebeurtenis uit het verleden te achterhalen.

Naarmate het verhaal vordert, worden andere gezinsleden geïntroduceerd. Ze leveren extra informatie over de hoofdpersonen, waardoor er meer inlevingsgevoel mogelijk is. Het algemene onderwerp is een lastige om te bespreken, maar Gutierrez slaagt er wel in om het bespreekbaar te maken. Wellicht wat te rooskleurig en geromantiseerd, maar toch bespreekbaar en na het lezen is het niet onwaarschijnlijk dat de gedachten er nog eens terug naar zullen gaan.

Meer dan je ooit zult weten is een plezierige roman, maar heeft echt niets met het true-crime genre te maken. Mocht je het boek willen lezen doordat het zo in de schappen ligt, zul je waarschijnlijk flink teleurgesteld worden. Als het boek in dit genre beoordeeld moet worden, scoort het een dikke onvoldoende. Voor een liefhebber van een (historische) roman is het wel een aanrader. Ik heb het boek dan ook als een roman gelezen en eindig met 3,5 ster.