Onrealistische warboel

Het rustieke dorpje Ilmarsh wordt opgeschrikt als er een ontdekking gedaan wordt van een levenloos paardenhoofd in de velden. Al snel blijkt dat het niet om slechts één hoofd gaat, maar zestien. Alec Nichols, een lokale politieagent, wordt op de zaak gezet, maar weet niet zo goed wat hij met deze lugubere vondst moet. Is het een rituele slachtpartij geweest, of zit er een andere betekenis achter? Hij roept de hulp in van forensisch dierenarts Cooper Allen en samen ontdekken ze dingen die ze hopelijk meer duidelijkheid zal verschaffen.

Het eerste hoofdstuk trekt je het boek in. Het is bondig geschreven, geeft meteen een mooie spanningsboog en weet een grote nieuwsgierigheid te ontluiken. Helaas zakt dit alles meteen in als het boek haar tweede hoofdstuk opent. Verwarring na verwarring komt aan het licht en als er eindelijk een draad lijkt te zijn vastgeknoopt, kom je al snel tot de ontdekking dat die weer begint te rafelen, waardoor er weer tal van vragen ontspruiten. Het lijkt alsof Greg Buchanon zijn favoriete films en boeken bij elkaar op een hoop heeft gegooid, hieruit de leukste en indrukwekkendste elementen heeft getrokken en dit in een trommel heeft gegooid zonder naar de uitkomst te kijken. Het resultaat is een grote warboel die tot aan bijna het eind van de vertelling overeind blijft staan. De vraag of een uitgeverij er wel naar heeft gekeken, ontkiemt dan ook onmiddellijk na het dichtslaan van het boek. Waar komen de lovende recensies en de daaruit voortgebrachte hype toch vandaan? Of zouden de uitgevers het ook niet meer getrokken hebben en van ellende maar een prachtige cover erop geplakt hebben?

Thrillers bevatten vaak lugubere elementen en Zestien paarden is hier geen uitzondering op. Het enige verschil is dat dit boek lijkt te zijn geschreven om de lezers te choqueren. Lugubere details en misselijkmakend dierenleed zijn orde van de dag. Het inblazen van een relatief nieuw beroep, de forensisch dierenarts, is een leuke zet, maar aan het eind van het boek blijkt Coopers rol onduidelijk. Helaas staat ze op dit front niet alleen en wordt ze gedurende het boek bijgestaan door meerdere karakters zonder duidelijk nut. En net als je denkt door te hebben hoe het in elkaar steekt, wordt er zo'n bizarre en ongeloofwaardige plottwist in gegooid, dat het spoor weer bijster is. De onduidelijkheid die het gehele boek treft zorgt voor een groot aandeel in de wirwar van het geheel.

Het plot van Zestien paarden kinkt veelbelovend, maar de inhoud is slechts teleurstellend. De schrijfstijl is prima, maar het plot is dusdanig karig waardoor de warboel ook nog een onrealistisch is. Wellicht dat fantasyliefhebbers hier meer lol aan beleven dan een thrillerlezer.