De weg van acceptatie

Wat zou jij doen als je omringt wordt door pessimisme? Al sinds haar vader hun gezin verliet om een nieuwe familie te stichten met de vrouw met wie hij vreemdging, hoort Kiko niets anders dan negatieve dingen van haar moeder. Ze is niet mooi genoeg,ze lijkt teveel op haar Japanse vader en ze kan nooit iets goed doen. Op school is het niet veel beter en wordt ze door haar uiterlijk altijd aangekeken als "anders". Op haar broers kan ze ook niet steunen, want een band is er nauwelijks. Kiko vlucht in haar schilderkunsten. Ze knapt er van op om haar creativiteit op het doek te plaatsen, maar ze hunkert naar waardering. Waardering die ze van haar moeder en broers niet krijgt. De scherven brokkelen nog meer af als ze een afwijzing krijgt van de universiteit waar ze zich had ingeschreven. Als haar, door een jeugdvriend, de mogelijkheid wordt geboden om zich in te schrijven op een vervolgstudie in Californië , twijfelt ze dan ook niet lang. Ze pakt haar spullen en stapt in de auto op weg naar een nieuwe fase in haar leven.

Kiko is een introverte meid met veel onzekerheden. Ze manier waarop haar moeder en klasgenoten met haar omgaan, haalt deze onzekerheden nog meer omhoog. Ze worstelt met zichzelf en haar gevoelens. Regelmatig uit zich dat in het boek. Vaak wil ze graag iets zeggen, maar zegt ze toch iets anders. Omdat ze niet durft, of om de vrede te bewaren. Starfish geeft een reële kijk in deze dilemma's, maar dwingt nergens een keuze af. De manier van schrijven laat genoeg open ruimtes om de situatie te beoordelen en zelf je mening erover te vormen.

De verhuizing naar Californië biedt Kiko mogelijkheden, maar zeer zeker ook tegenslagen. Ze leert haar familie vanaf een afstandje beter kennen en hiermee ook zichzelf. Wat zich uiteraard openbaart in nog meer dilemma's. Ze zijn realistisch, maar soms ook wat hinderlijk omdat het gedrag van Kiko geen oplossing geeft. Af en toe zou je Kiko een goede schop onder haar kont willen geven en haar op deze manier te motiveren om te zeggen wat haar écht dwars zit. Om eerlijk te zijn en er écht over te praten. Voor een extrovert is dat misschien makkelijk praten en misschien is de tegenstrijdige denkwijze van een introvert juist wel de eye-opener. Iedereen is immers anders en iedereen reageert ook anders op problemen.

Het is mooi om te lezen dat Starfish langzaam maar zeker de veranderingen toont die Kiko ondergaat. Ze leert van anderen dat het niet erg is om social awkward te zijn en langzaam maar zeker leert ze dingen accepteren die de echte Kiko aan mensen toont. Mooi boek.