De verjaardagen

Vanmorgen begonnen en vanmiddag de laatste bladzijde omgeslagen. De sfeer van het boek doet me wel denken aan de boeken van Gerbrand Bakker: een stoffig dorpje, veel roddel en achterklap en elke dag lijkt op de vorige. Ik houd er wel van. (om te lezen, bedoel ik)

Het hele boek draait om de gebeurtenissen rond de verjaardagen van Marie, Boris en Jonas en hoewel die laatste gebeurtenis niet expliciet beschreven wordt eindigt het boek met voor de lezer de vraag of de cirkel daarmee rond is.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de reactie van Boris op de mededeling dat Sjef niet zijn echt vader is behoorlijk overtrokken vind, maar ach, als hij anders gereageerd zou hebben zou deze roman deze roman niet zijn geweest.