Ik had regelmatig dat ik dacht "wat is er nou gebeurd/gebeurt er". Ook door de soms wat ingewikkelde lijntjes tussen de vele gangsters was ik de weg wel eens kwijt. Uiteindelijk vond ik de weg telkens weer terug, maar het las niet altijd even lekker.

De verwachtingen waren door de geweldige kritieken misschien wat hooggespannen, maar ik vond het niet de topper waar ik op hoopte. Best de moeite waard hoor, daar niet van. Maar soms werd het wel wat erg veel, al dat gekonkel rondom de aanslag op Bob Marley, maar vooral rond de door niet iedereen gewilde vrede tussen twee wijken/bendes. Danb zijn 719 paginas veel.

In veel verschillende hoofdstukken telkens een ander persoon in de ik vorm zijn verhaal laten doen werkte voor mij wel. In drie tijdperken de nasleep en ontwikkelingen rondom een niet gewilde vrede tussen de bendes (want dat is uiteindelijk meer aan de orde dan de aanslag op Bob Marley) volgend. Een bonte stoet aan personages onder andere bestaande uit een psychopaat, bendeleden, voetsoldaatjes, een journalist, CIA medewerkers annex dubbelspionnen, een ongewilde getuige op de vlucht, een huurmoordenaar, de geest van een politicus, nietsontziende elkaar beconcurrerende drugsbazen en hun personeel schetsen een beeld van het ruwe corrupte Jamaica, zelfs als de scene naar de VS is verplaatst. Hard en bloederig maar op een bepaalde ook wel grappig.

Niet de topper waar ik op hoopte, maar wel een prima boek. Op de schaal van 1-10 een 7.
En een half.

Reacties op: Oorlog & Vrede in Jamaica