Een leven zo ver

Een leven zo ver van M.L. Stedman, bekend van grote bestseller Het licht van de zee, is een meeslepend verhaal over tijd en veerkracht en de moeite die we doen om te behouden wat ons lief is.

West-Australië, 1958. Een vrachtwagen dendert over een verlaten weg in de outback. Eén moment van onoplettendheid en in enkele verwarrende seconden zijn de levens van de familie MacBride verwoest.

Alleen zoon Matthew overleeft het ongeluk, maar met zware beperkingen. Toch weet hij vastberaden zijn weg terug te vinden naar huis, terug naar zijn moeder en zus. Wanneer plotseling het lot voor de tweede keer toeslaat, staat niet alleen zijn leven op het spel, maar ook zijn ziel – op een manier die niemand voor mogelijk had kunnen houden.

Dit boek was ik al meerdere malen tegengekomen. Elke keer twijfelde ik, zou het iets voor me zijn of zou het weer een slowburnverhaal zijn waar ik moeilijk doorheen zou komen.

Na het lezen ervan moet ik constateren dat mijn twijfels juist waren, maar toch ook weer niet. Want het eerste deel van het verhaal, ongeveer de eerste negen hoofdstukken, dacht ik echt, ‘wat lees ik nu eigenlijk’. Heel veel namen passeerden de revue en het kon me nog niet echt bekoren. Daarna kwam er een andere vibe in het verhaal.

Het verhaal nam me mee met de MacBrides. De ene na de andere heftige gebeurtenis wist me mee toch mee te slepen. Heel af en toe kwam er even een kink in de kabel. Dan kabbelde het weer, soms werd er binnen een hoofdstuk opeens terug gekeken in de tijd en was ik het pad weer even bijster.

Overall is Een leven zo ver een boek dat me kon bekoren. De gebeurtenissen, de gevoelens van de personages, de prachtige Australische natuur, geheimen die door het verhaal heen speelden, allemaal zaken die me nieuwsgierig hielden en tot het slot door lieten lezen. Het verhaal heeft een erg mooie diepgang en snijdt maatschappelijke thema’s aan die ook nu nog steeds spelen!

De schrijfstijl is niet altijd even vlot, soms wat poëtisch door de prachtige volzinnen. Maar toch ook boeiend en nieuwsgierigmakend. Het maakt je soms emotioneel en laat je vooral ook nadenken over serieuze zaken!

Al met al voor mij toch een viersterren waard. Een boek waar ik meest van genoten heb maar ook af en toe wat momenten had dat ik bijna in ging dutten. Uiteindelijk toch een aanrader, zeker voor wie houdt van slowburn, verdieping en prachtige volzinnen!