'Aanrader als je houdt van een korte, toegankelijke en vlot geschreven thriller.'

3.5

Wanneer je een boek oppakt van Suzanne Vermeer, weet je dat je gaat genieten. Het wordt geen bloederige of gruwelijke thriller, maar een verhaal waarin de spanning langzaam wordt opgebouwd. Met dit boek is dat niet anders.
We leren Liesbeth kennen, die samen met haar vriendin Wendy naar Terschelling gaat. Het jaarlijkse festival Duinroos vindt er plaats en Liesbeth is gevraagd om er een boek over te schrijven. Ze heeft net een punt gezet achter haar tienjarige relatie met Freek, dus dit weekje weg komt goed van pas.
Al gauw komt Liesbeth erachter dat de bewoners van het eiland niet erg happig reageren op haar vragen. Ze ontdekt dat er in de jaren tachtig een tragisch ongeluk heeft plaatsgevonden op het eiland en besluit dit verder te onderzoeken. Vanaf dat moment beginnen er vreemde dingen te gebeuren…
Meteen zat ik in het verhaal. Een spannende proloog wekt de aandacht en zorgt ervoor dat je snel verder wilt lezen om te ontdekken wat er aan de hand is. De spanning wordt opgevoerd door dreigende appjes en een plotseling overlijden onder verdachte omstandigheden. Ook de leuke boswachter gedraagt zich opvallend vreemd. Toch laat Liesbeth zich niet tegenhouden en blijft ze graven. Misschien een tikkeltje koppig, maar ze wil koste wat kost de onderste steen bovenhalen. Het verhaal rondom het festival vond ik een erg leuk aspect.
De schrijfstijl is lekker vlot en je leest het boek in een fijn tempo. Het voelt op geen enkel moment gehaast of te snel. Met iets minder dan 200 pagina’s heb je het boek dan ook in een mum van tijd uit. Hoe verder je leest, hoe verdachter iedereen wordt, en op een gegeven moment begon ik aan bijna iedereen te twijfelen.
Ik had meerdere verdachten in gedachten, maar de ontknoping had ik absoluut niet zien aankomen. Zeker een aanrader als je houdt van een korte, toegankelijke en vlot geschreven thriller.