'Leuke psychologische thriller'

Lila woont samen met haar man Aaron in een idyllisch stadje. Haar man geeft les op de plaatselijke school en ze lijken het perfecte leven te hebben. Wanneer Aaron niet komt opdagen op zijn werk en zijn auto ook nergens wordt aangetroffen, maakt Lila zich enorme zorgen…
Want hoe kan hij vermist zijn, als zij zijn lijk een paar uur geleden in zijn auto op de parkeerplaats van de school heeft achtergelaten?
We maken kennis met het koppel Lila en Aaron. Hoewel ze op het eerste gezicht het perfecte stel lijken, is niets minder waar. Achter gesloten deuren is Aaron namelijk niet de lieve man die iedereen denkt. Hij geeft Lila overal de schuld van, controleert alles wat ze doet en is niet bang om zijn handen te gebruiken. Kortom, een narcistische en manipulatieve mannetje. Lila besluit om een einde aan zijn leven te maken op een manier waardoor het lijkt alsof hij het zelf heeft gedaan, zodat ze eindelijk rust heeft.
Echter gaat alles mis en wordt haar man niet gevonden op de plek waar ze hem heeft achtergelaten. Lila is bang dat Aaron het heeft overleefd en nu op wraak zint…
‘Hoort een lijk niet te blijven liggen waar je het hebt achtergelaten?’
Ja, deze tekst op de achterkant trok natuurlijk direct mijn aandacht. Thrillers zijn één van mijn favoriete genres en hoe spannender en enger, hoe beter. Dit klonk dan ook echt als een boek voor mij.
Dit is het eerste boek dat ik van Darby Kane lees, maar dit smaakt zeker naar meer. Meteen vanaf het begin zat ik erin en werd ik in de wereld van Lila en Aaron getrokken. Lila is een echte trophy wife: mooi om te zien, maar ze moet zich vooral nergens mee bemoeien, altijd lachen en vooral geen eigen mening hebben.
Aaron heeft een heftige jeugd gehad en dat uit zich in de persoon die hij nu is.
Het verhaal lees je vanuit het perspectief van Lila en van Ginny. Lila doet haar best om de bezorgde echtgenote te spelen, maar moet ondertussen uitzoeken waar haar man is gebleven. Je kunt je goed in haar inleven en voelt haar angst bij de vraag of haar man nog in leven is.
Ginny vertrouwt Lila voor geen meter en doet haar uiterste best om uit te zoeken wat er precies is gebeurd.
Lila vond ik een erg leuk personage, vooral omdat ze haar man ombrengt omdat het gewoon een naar mannetje is, maar ook vanwege de nare geheimen die hij met zich meedraagt.
Ik hou echt van een dual POV. Je krijgt zo meerdere kanten van het verhaal te zien en dat was in dit verhaal ook wel nodig. Ik denk dat als je het maar vanuit één persoon had gelezen, het al gauw wat saai was geworden.
Er hangt een continue sfeer van dreiging: leeft Aaron nog of niet? Is hij degene die nare briefjes achterlaat? Hierdoor blijf je doorlezen. De wending richting het einde had ik niet helemaal aan zien komen, maar dat maakte dit verhaal juist nog beter.
Dit verhaal is perfect voor als je houdt van psychologische thrillers.