Clare Chambers- Een vriendschap

Het verhaal wisselt tussen heden en verleden. Beetje bij beetje leer je William kennen en ontdek je hoe hij is veranderd in de onverzorgde en zwijgzame man die we aan het begin van het verhaal ontmoeten. Juist deze langzame onthulling van zijn verleden vond ik een van de sterkste onderdelen van het boek. Ondertussen worstelt Helen met haar persoonlijke leven. Ze heeft een affaire met Gil, die nog getrouwd is, en hij belooft haar steeds dat ze uiteindelijk samen zullen eindigen. Wanneer blijkt dat de vrouw van Gil opnieuw zwanger is, beseft Helen dat het tijd is om eindelijk voor zichzelf te kiezen. De affaire tussen hen voegde voor mij weinig toe; ik irriteerde me eraan hoe Helen andere dingen in haar leven wegcijfert om op hem te blijven wachten. Daarom was ik extra blij toen ze uiteindelijk voor zichzelf koos.
Niet alleen William wordt opgenomen in de inrichting, ook het nichtje van Helen komt daar als patiënt terecht. Dat zorgt ervoor dat Helen ineens met twee lastige situaties tegelijk te maken krijgt: ze moet het verhaal van William proberen te begrijpen én haar nichtje helpen.
De schrijfstijl is mooi en beeldend, en emoties worden goed overgebracht. Je krijgt een duidelijk beeld van de impact van de oorlog en de schaarste, maar ook van mentale gezondheid. De naoorlogse jaren vormen daarbij een sobere en soms beklemmende achtergrond. Hoewel het verhaal me niet altijd wist vast te houden, bleven deze thema’s wel hangen.
‘Een vriendschap’ is mijn eerste kennismaking met Clare Chambers. Eerlijk gezegd denk ik niet dat ik snel nog een boek van haar zal oppakken. Niet omdat het slecht geschreven is, maar omdat het verhaal voor mijn gevoel te lang duurde. Door het trage tempo en de uitgebreide beschrijvingen verdween de vaart er regelmatig uit, waardoor ik mezelf moest dwingen om verder te lezen in plaats van er uit mezelf naar te grijpen. Dat vind ik jammer, want de kern van het verhaal is eigenlijk heel boeiend.
Al met al is Een vriendschap een mooi en inhoudelijk sterk verhaal dat voor mij door het langzame tempo niet helemaal tot zijn recht komt. Wel is het een aanrader voor lezers die houden van rustige, psychologische verhalen met historische diepgang.