'Een heerlijke, leuke fantasy.'

Wat een mooi exemplaar is dit geworden! Een hele gave cover met mooie edges.
Zodra je het boek open doet, vind je een mooie, handige kaart van Midgaerd.
Net als bij veel fantasy verhalen raad ik je aan om een lijstje met namen te maken, zodat je af en toe even terug kunt spieken wie wie ook alweer was. Hoe verder je in het verhaal komt, des te beter leer je de personages kennen en kun je ze uit elkaar houden.

Zo leren we dus Anna kennen. Zij is per ongeluk terecht gekomen in Vilhelminen, het rijk van de Alfen. Hoewel de Alfen haar al snel goed ontvangen, blijft Anna zich een buitenstaander voelen. Ze vindt het lastig dat ze zich niet meer kan herinneren hoe ze hier terecht is gekomen en wil graag terug naar haar familie. Echter zijn de dingen niet meer hetzelfde sinds Anna in Vilhelminen is beland. Pukwurs, nare wezens, zijn naar haar op jacht en zullen niet stoppen totdat ze haar hebben. Wanneer er de kans is om misschien naar huis terug te keren wordt Anna verscheurd door twijfel. Hoewel ze graag terug wil is ze ondertussen wel erg gehecht geraakt aan haar Alfenvrienden en specifiek aan Thraopher.
Hoewel hij eerst erg bot tegen haar deed, begint hij haar steeds interessanter te vinden en zij hem. Een echte romantasy vind ik het (nog) niet, aangezien het niet overheerst, maar een vleug romantiek hangt zeker in de lucht.

Tanya heeft een fijne schrijfstijl. Ze neemt je mee naar Vilhelminen, een prachtig land vol lichtgevende planten, bijzondere wezens, Alfen en mooie boomhuisjes. De hoofdstukken zijn van goede lengte, niet te kort, maar zeker niet te lang.
Hoewel ik vaak vind dat boeken die over de 400 bladzijdes zitten, wel een paar pagina’s minder had gekund, had ik dat gevoel bij dit boek niet. Het is niet mega spannend, maar de vragen die het oproept maken het interessant genoeg om door te willen blijven lezen. Je wilt weten wat er gebeurd is met Anna voordat ze in Vilhelminen belandde en of ze ooit weer naar huis kan.
Het verhaal lees je voornamelijk vanuit Anna. We leren haar en haar emoties hierdoor goed kennen, haar twijfels, angsten, vriendschap en liefde. Ze doet zo haar best om erbij te horen, maar weet ook dat ze niet hetzelfde is als de rest. Het was hartverwarmend om te lezen dat er een aantal Alfen voor haar zorgen, haar nieuwe dingen leren en haar welkom laten voelen. Ze nemen haar mee in hun gebruiken, vieren feest met haar en leren haar de taal.
Af en toe lees je de pov van Tharamur- de man die het voorzien heeft op de moederboom die in Vilhelminen staat. En lees je de pov van Thraopher. Hij worstelt met zijn gevoelens voor Anna.
De extra pov’s geven het verhaal net iets extra’s.

‘Verdrinken in een zee van sterren is het eerste deel van een YA-fantasytrilogie die je meeneemt naar een wereld waar stilte spreekt, sterren fluisteren en keuzes littekens achterlaten.’
Of ik het echt Ya vind weet ik niet. Hoewel het makkelijk geschreven is, komen er veel nieuwe namen in voor, zowel plaatsen als personen en is hoofdpersoon Anna 30 jaar.
Toch gaat het verhaal ook over vriendschap, keuzes maken, je identiteit opnieuw vinden, angst en vertrouwen. Hoewel je er niet veel van merkt dat Anna ‘al’ 30 is, schrok ik wel even toen ik dat las. Ik had haar iets jonger verwacht. Het voelt daarom meer als een adult fantasy met YA-thema’s.
Dit boek is perfect als je houdt van een fijne fantasy met genoeg worldbuilding, zonder dat het saai wordt.
Ik vond het erg jammer toen ik hem uit had en kan niet wachten tot het tweede deel verschijnt.