Vergelding

‘Geen slechte daad’ start heftig: een man en een vrouw zijn in een gevecht verwikkeld. Nadat ze het noodnummer heeft gebeld, negeert Cassie de raad om in haar wagen te blijven zitten en raakt zelf betrokken in de ruzie. Niet alleen raakt ook zij gewond, Carver Sweet, de agressor, dreigt dat haar leven nu kapot is. Even later gaat hij er met haar wagen en persoonlijke papieren vandoor. Cassie is amper bekomen van haar avondlijke avontuur als de volgende dag haar echtgenoot Sam spoorloos verdwijnt. Allerlei geruchten doen de ronde. Heeft Sam echt een ongeoorloofde relatie met een leerlinge? Heeft hij een affaire? Ging hij weg uit vrije wil? Leeft hij nog? Al die vragen spoken rond in Cassies hoofd en laten haar niet meer los.
‘Geen slechte daad’ wordt verteld vanuit het standpunt van Cassie. Aanvankelijk is ze is all over the place, maar algauw worden haar twijfels, onzekerheid en gejaagdheid overgedragen op de lezer. En dan zit je in Cassies hoofd en beleef je alles vanop de eerste rij.
Geleidelijk aan loopt de spanning op. Het verhaal is goed opgebouwd. Heel veel aandacht gaat naar hoe Cassie het drama dat haar gezin treft, beleeft, beredeneert en aanpakt. Het plot laat zich niet te vlug raden. In eenvoudige taal doet deze thriller wat hij hoort te doen: de acties blijven elkaar opvolgen, kleine cliffhangers nemen de lezer mee op weg naar de finale ontknoping. En die mag er wezen!
Niettemin toch een paar puntjes van kritiek. Regelmatig wordt verwezen naar de kindertijd en jeugd van Cassie toen ze zich deed opmerken door gewelddadig gedrag. Uiteindelijk lijkt dit niet echt relevant voor het verloop van het verhaal. Ook de soms ietwat simplistische opmerkingen genre ‘Ik had de afgelopen tijd zoveel met de politie te maken gehad dat ik me afvroeg of ik wellicht vriendschapsbandjes voor ze zou moeten maken.’ deden me de wenkbrauwen fronsen. Je kan je eveneens afvragen in hoeverre de karakters van Dee en Brooklyn realistisch zijn. Maar het is fictie, dan is één en ander natuurlijk wel binnen de grenzen van het aanvaardbare.
‘Geen slechte daad’ is best een onderhoudende thriller. En terugkijkend op de titel, zou je, door het gebruik van de verschillende lettertypes, zomaar aan ‘slechte’ kunnen voorbijgaan. Blijft ‘Geen daad’ over en in het perspectief van het verhaal is dat vol aan betekenis