Mianara - Verraad ; Jesse van Willigenburg

Gelezen in het kader van Boeken toer.

Dit is de eerste keer dat ik een recensie schrijf voor een boek.

De synopsis en de kaft trokken me meteen: magie, spanning tussen soorten, verzet, het zit er allemaal in. De kaft geeft een goed beeld van de hoofdpersoon, hoewel de leeftijd van de persoon in het boek jonger kan overkomen dan de leeftijd van de afbeelding op de kaft.

Het boek leest snel en makkelijk weg. Dat komt ook door de korte hoofstukken. Maar het verhaal begint al vol actie, wat zeker helpt.
Over het algemeen is het boek geschreven vanuit Mianara, maar sommige hoofdstukken hebben het perspectief van een van de andere karakters. Meestal is dit goed te volgen, maar hier en daar moet je even opletten.

Een aantal onderdelen komen minder logisch over. Zo verandert de redder van Mianara, de hoofdpersoon, in een muis om de soldaat af te leiden. Is het normaal dat de soldaat dan de muis volgt in plaats van om zijn post te blijven? Waarom geeft de redder zijn mantel aan Mianara om te zorgen dat ze niet herkend wordt, als ze meteen het riool in verdwijnen en ze deze dan teruggeeft?
De auteur werkt ook de personen en omgevingen uit, hoewel dat hier en daar wel wat meer zou kunnen. Maar als je het boek kort wilt houden, is het zaak om te kijken wat je wel en niet vermeldt.
Het boek behandelt actuele onderwerpen, zoals 'je moet niet alles geloven wat je leest', rassenhaat en dergelijke.

Ik las het boek in één ruk uit en ben benieuwd naar het vervolg.