Hoe een verhaal diverse smaken kan geven

Zoetbitter wordt aangeprezen als een zintuiglijke roman over verlangen, smaak en wat er overblijft na ontnuchtering. Maar boven alles is dit een verhaal over ervaringen: zoet én bitter. Die beschrijving maakte mij erg nieuwsgierig naar dit verhaal.

Het verhaal gaat over de 22 jarige Tess die van het platteland vertrekt naar New York om te ontdekken wat ze nou eigenlijk wil. In New York aangekomen lukt het haar een baan te bemachtigen bij een bekend restaurant in Manhattan, wordt zij in het geheel eigen wereldje van de horeca gezogen en raakt verstrikt in de aparte verhoudingswijze die de diverse collega’s er op na houden. Gaat zij hierin haar eigen weg vinden?

Het eerste hoofdstuk begint veelbelovend met tussen het relaas van de aankomst van Tess in New York door beschrijvingen van de diverse smaken en wat deze kunnen doen. Je krijgt spontaan trek om de keuken in de duiken en aan de slag te gaan. Als je een kijkje neemt op de website van het bewuste restaurant kan je je inleven in de aangegeven hectiek en zien dat de weergave over het reilen en zeilen van de zaak goed gemaakt is. Ook verder in het verhaal lonken de diverse smaken door beschrijvingen van de authentieke etenswaren en de lessen die Tess krijgt over het ontstaan van de diverse wijnsoorten.

De ervaringen van Tess op sociaal gebied doorspekt met drugsgebruik en losse omgangsvormen benadrukken de bittere kant van deze roman en laten de lezer wellicht vlak na het lezen inderdaad een beetje ontnuchterd achter. Sommige verhalen moeten net als een wijn nog even bezinken. Laat dat ook bij dit verhaal gebeuren voordat je een mening vormt. Je zult nog verrast worden!