Elke keuze laat een echo na.

Elke keuze laat een echo na.

In De hondekop neemt Marco de Boer je mee langs dertien kortverhalen die zich stilletjes onder je huid nestelen. Van een man die zich verstopt voor zijn vrouw tot iemand die aangifte doet van gestolen staatsgeheimen. De thematiek wisselt, maar de spanningsboog blijft strak. Elk verhaal is precies lang genoeg om je aandacht vast te houden, zonder ooit te veel te willen verklaren.

Wat deze bundel zo sterk maakt, is hoe vaak alles begint met een keuze. Een kleine beslissing, ogenschijnlijk onschuldig, waarvan je pas later de zwaarte voelt. Dat herkenbare kantelpunt (kiezen zonder de gevolgen te kennen) krijgt hier soms een ongemakkelijke, bijna dreigende lading. Heftiger dan het alledaagse, maar juist daardoor des te intrigerender.

De Boer durft zijn verhalen open te laten. Geen afgeronde strikjes, geen geruststellende slotscène. Je blijft achter met vragen, met beelden, met dat lichte gevoel van onrust dat goede literatuur kan oproepen.

Dit is een sterk debuut. Een bundel die je doet verlangen naar nóg een kortverhaal. En geloof me, dat is geen vanzelfsprekendheid.