Dialect op papier

Voor dit boek geef ik bewust geen score.
Poëzie stond al lang op mijn leeslijst, maar ik wist nooit goed waar te beginnen. Dankzij uitgeverij Palmslag zette ik eindelijk die stap. Omdat ik weinig ervaring heb met poëzie, voelt het beoordelen ervan voor mij niet helemaal juist.

Wat je in handen krijgt, is een klein, fijn boekje met een prent die meteen nieuwsgierig maakt. Links lees je de titel in het Nederlands, rechts in het Groningse dialect. De linkerkant is voor mij vertrouwd terrein, de rechter blijft grotendeels een mysterie.

Die tweedeling loopt door het hele boek. Elke linkerpagina bevat de algemene tekst, terwijl rechts het dialect spreekt. Ik ben er vrij zeker van dat ik geen enkel gedicht correct heb uitgesproken, maar juist dat maakte het lezen bijzonder. Het voelt alsof je een taal hoort die je niet spreekt, maar toch begrijpt op gevoel.

De gedichten verschillen in lengte en vorm, maar samen schetsen ze het leven van Harry van Velsen. Dat maakt deze bundel intiem en persoonlijk, alsof je door iemands herinneringen bladert.
Pak het vast. Geef het een kans.
Hoe het écht klinkt in het Gronings? Dat laat ik met plezier over aan wie die taal draagt.