Lekker een aantal uur speuren door Oxford

Ik las ergens dat het een literaire thriller is, over een redacteur die anonieme brieven krijgt over haar verdwenen zus. Dat kon best wel eens interessant zijn!
Martha is na 10 jaar terug in Oxford, en heeft een baan aangenomen bij de redactie van de Clarendon English Dictionary. Haar familie woont al generaties in Oxford, hebben goede posities gehad en een fijn sociaal leven. Maar dan krijgt de redactie een anonieme brief binnen. Vol met een raadsels over de verdwijning van de zus van Martha 10 jaar terug. Die toevallig ook bij de Clarendon English Dictionary heeft gewerkt. Een aantal van de collega’s van toen werken er nog steeds. En daarna volgt nog een brief…

In het begin vond ik Martha een beetje een dromerig type, overdenkt alles wel drie keer voordat ze iets doet maar daarna kreeg ik meer sympathie voor haar. De verdwijning van haar zus heeft ook haar gevormd en om dan weer terug te zijn in de stad waar zij verdween, op een van de plekken waar zij heeft gewerkt, dat is toch een vreemde samenloop van omstandigheden.

Susie Dent heeft het werken bij een redactie van een woordenboek goed weergegeven. Het uitzoeken van de herkomst van elk woord, daar gaat een hoop tijd in zitten. En natuurlijk de nieuwe woorden die weer opgenomen worden.

Daarbij zit het verhaal vol met bijzondere personages en mooie zinnen:
‘Ik ben een fan van zonden, ik ben er nog nooit een tegengekomen die me niet aanstond, maar het is net als met drinken, gokken of wat dan ook: als het in de weg komt te staan van het daadwerkelijke leven, zoals dat gepieker van jou, dan moet je misschien toch overwegen om te minderen.’

Een definitie van schuld begint elk hoofdstuk met een oud of bijzonder woord met uitleg.
‘Vergissering, zn. (eenentwintigste eeuw) Valse herinnering’

Mooi om al die oude woorden en betekenissen te zien. Al klinkt ‘bibliofiel’ helemaal zo gek nog niet!

Is het een enorm spannend boek? Nee dat niet. Dreiging van gevaar? Zelfs die urgentie voelde ik niet. Eigenlijk was ik vooral geboeid door de speurtocht die door de brieven naar voren kwam, je neemt hierdoor een duik in het verleden en ik wilde vooral weten wie de brievenschrijver is. En dat wordt pas helemaal op het einde duidelijk. Verrassend? Ja! Want ik heb toch genoten van het boek.

Lekker een aantal uur speuren door Oxford, vol bijzondere woorden, verwijzingen en kleurrijke personages.