liefde en spiritualiteit

Revolutie zijn verschillende liefdesverhalen met daarin onderliggend een spiritueel karakter.

Wanneer Roos besluit haar werk in een herberg van de ene op de andere dag op te geven om voor Dominique ( een toevallige klant) kinderjuf te worden , verandert er meer dan ze ooit heeft kunnen vermoeden. Ze vindt de liefde van haar leven in Dominique hoewel hij nog steeds getrouwd is. In de bibliotheek van Dominique vindt ze een document waarin de plaatsen van heilige gronden worden aangeduid. Grond waar ooit haardbomen hebben gestaan. Samen bouwen ze aan hun relatie, verzorgt ze zijn kinderen en willen ze al deze gronden in hun bezit krijgen.

Bliss is gelukkig met haar leven. De strandtent draait goed en ze kan haar bescheiden leven leiden zoals zij dat wil. Verdieping is voor haar veel belangrijker dan materiële zaken. Zij is op de hoogte van de magische grond en de kracht van zijn vruchten. Zij zorgt er met haar stichting voor dat elk kind op Bilaneiland elke week eet van de vruchten dit ze op haar stuk grond produceert. Hierdoor heeft er geen enkel kind op het eiland last van allergie of astma. Maar ze heeft grotere plannen en daarvoor heeft ze de opbrengst van de gronden van de familie Lorenson nodig. Wanneer ze Xander ontmoet blijken ze meer gemeen te hebben dan enkel de gronden. De aantrekkingskracht is bovennatuurlijk groot tussen hen. Vreemde beelden komen tijdens hun ontmoetingen bovendrijven.

De verhaallijnen wisselen elkaar bijna per hoofstuk af, toch vloeien ze telkens steeds meer in elkaar over. Parallellen worden steeds duidelijker.

Als lezer wordt je meegetrokken in het verhaal, een mooi liefdesverhaal lijkt het eerst maar al snel komt de spiritualiteit om de hoek kijken. De bewustwording die Bliss zoekt en aan andere aanleert krijgt een voorname plaats. Het afstappen van het ego en de snelheid waarmee je de liefde ( en dan niet de romantische liefde ) leert kennen is voor iedereen een andere weg waar Bliss ook zelf nog haar stappen aan het maken is. Haar moeder heeft haar de juist weg gewezen voor haar dood.

Toch was dit soms te nadrukkelijk aanwezig en kon ik het niet vatten. In het verhaal werd de kadering goed gegeven maar het blijft voor mij te wazig.

Van de liefdesverhaal lijnen heb ik dan weer ongelooflijk genoten. Ook als je even het boek hebt moeten wegleggen wordt je er zo weer ingetrokken wanneer je het weer vastpakt.

Het tijdsbeeld heeft de auteur op een mooie manier verwerkt. De denkwijze die door de eeuwen heen veranderd is maar daar tegenover dezelfde weg die beide dames bewandelen. Ook door de schrijfstijl per personage licht aan te passen voel je de verschillende eeuwen als lezer aan.

Revolutie laat je wegdromen in het verleden, in het heden maar ook jezelf vragen stellen over je eigen manier van denken.