Boeiende mix van spanning, psychologie en geschiedenis

Wanneer Olivia Finn, geheugenexpert in Londen, een telefoontje krijgt van de politie in Parijs, staat haar wereld op zijn kop. Haar bijna honderdjarige grootmoeder Joséphine Benoît, die aan dementie lijdt, beweert dat ze aan het einde van de Tweede Wereldoorlog iemand heeft vermoord in kamer 11 van Hôtel Lutetia.

Is dit slechts een verzinsel van een verwarde geest of schuilt er meer achter deze bekentenis? Wanneer blijkt dat er destijds in diezelfde kamer effectief een vrouw is gestorven, groeit de onrust.

Het verhaal schakelt voortdurend tussen heden en verleden. We volgen Olivia in haar zoektocht naar de waarheid, maar ook in haar persoonlijke leven als gescheiden moeder van een zesjarig zoontje. Daarnaast maken we ook kennis met Joséphine en Sophie Leclerc, twee jonge vrouwen in 1945 die door de oorlog voor onmogelijke keuzes komen te staan. Hun onderlinge band en de gevolgen van verraad en overlevingsdrang lopen als een rode draad doorheen het verhaal.

🖊️ Matthew Blake speelt met de vraag hoe betrouwbaar herinneringen zijn, zeker wanneer dementie een rol speelt. Bovendien verweeft hij historische elementen, zoals de opvang van kampoverlevenden in Hôtel Lutetia, die het verhaal extra diepgang geven.

Dit maakt van ‘De moord in kamer 11’ een boeiende mix van spanning, psychologie en geschiedenis.