Diepe littekens

𝟷𝟹 𝚗𝚘𝚟𝚎𝚖𝚋𝚎𝚛, 𝚎𝚎𝚗 𝚍𝚊𝚝𝚞𝚖 𝚍𝚒𝚎 𝚒𝚗 𝚑𝚎𝚝 𝚐𝚎𝚑𝚎𝚞𝚐𝚎𝚗 𝚐𝚎𝚐𝚛𝚒𝚏𝚝 𝚜𝚝𝚊𝚊𝚝-

Twee jaar geleden verloor Alex Berger zijn vrouw Camille op tragische wijze tijdens de aanslagen in Parijs. Een verlies dat diepe littekens achterliet. Alex, toen nog politie-inspecteur, miste die avond vanwege een verhoor net de trein om bij Camille te zijn. Sindsdien is hij een gebroken man, achtervolgd door schuldgevoelens en onbeantwoorde vragen.

Nu, jaren later, wordt Alex opnieuw geconfronteerd met zijn verleden. Zijn voormalige team vraagt hem om te helpen bij een reeks raadselachtige moorden in Brussel en Parijs. Elk slachtoffer wordt gevonden met een briefje waarop staat: “Ceci n’est pas un suicide” – een directe verwijzing naar de Belgische kunstenaar René Magritte. Dit mysterieuze spoor raakt een gevoelige snaar bij Alex, vooral omdat de ontsnapte gevangene die hij jaren geleden verhoorde betrokken lijkt te zijn.

Aanvankelijk weigert hij, maar de zaak blijft aan hem knagen en verandert al snel in een obsessie. Wanneer hij terugkeert naar Parijs voor een herdenkingsdienst, brengt toeval hem op een onverwacht spoor. Alex besluit om het gevecht met zijn kwellingen aan te gaan en de waarheid te achterhalen.

✨ De Zaak Magritte werd geschreven op vraag van de erven Magritte en werd een mooi eerbetoon. Coppers’ schrijfstijl is vloeiend en toegankelijk en hoewel het geen traditionele ‘whodunit’ is, houdt het verhaal je van begin tot eind in zijn greep.