Pesten en vergeving

Het jaarlijkse schoolkamp naar Frost Peak is voor de meeste jongeren een hoogtepunt, maar niet voor Grace. Zij kijkt er minder naar uit omdat ze niet met haar beste vriendin Mina in een hut zit, maar met Olivia, het populairste meisje van de klas. Tot overmaat van ramp deelt ze de hut ook nog met Nicholas (Nick) Finley, de grootste pestkop van de school, en Leo, een andere jongen uit haar klas. Balen dus.

Wanneer de kinderen ‘s ochtends wakker worden, blijkt Nick verdwenen te zijn. De paniek slaat toe en mevrouw Becker, de begeleidster van de hut, schakelt meteen de politie in. Alles wijst erop dat Nick ontvoerd is, maar Grace, Olivia en Leo hebben hun eigen vermoedens. Ze denken dat Nick misschien weggelopen is en besluiten zelf op onderzoek uit te gaan. Wat ze echter niet aan elkaar verklappen, is dat ze allemaal een persoonlijke reden hebben om Nick te vinden. Naarmate hun zoektocht vordert, groeit het onderlinge vertrouwen en durven ze hun motieven aan elkaar toe te geven. Hoewel Grace, Olivia en Leo aanvankelijk geen vrienden zijn, brengt hun samenwerking hen steeds dichter bij elkaar. Ze leren elkaar beter kennen en beseffen dat ze meer gemeen hebben dan ze dachten.

De cover van het boek zet meteen de toon voor een mysterieuze en spannende sfeer. Ook de fragmenten uit het dossier van de Snow Valley-politie voegen een extra laag mysterie toe aan de verdwijning van Nick. Hoewel het verhaal wordt gepresenteerd als een jeugdthriller, mis ik toch de echte spanning die je zou verwachten van dit genre.

Wat ik wel sterk vind aan het verhaal, is hoe het thema’s als pesten en vergeving belicht. Het nodigt de jeugdige lezer uit om na te denken over de impact van pesten en de persoonlijke strijd die iedereen voert, zelfs degene die als pestkop wordt gezien.

De boeken uit de ‘Politie niet betreden’-reeks kunnen me doorgaans erg bekoren, maar dit boek vond ik uiteindelijk wat minder geslaagd. Ondanks de interessante thema’s bleef ik qua spanning en intensiteit wat op mijn honger.