Al die bloemen, hoe lieflijk ze ook waren, roken naar verval

'Klimaatverdriet' begint als een regelrechte thriller maar is allesbehalve een spannende pageturner. Door de verschillende verhaallijnen die door elkaar lopen, niet altijd in chronologische volgorde, is het een kwestie van je hoofd erbij te houden. Geen ontspannende lectuur dus, het boek vraagt een inspanning maar je wordt dan ook beloond met prachtige, beschrijvende zinnen en bijzondere inzichten. Meerdere lezingen dragen daaraan bij.

Over extreme hitte, kolkende modderstromen, illegale smokkel van bedreigde plantensoorten, ziektes en een onleefbaar geworden aarde, maar ook over vriendschap en liefde en hoe broos dat allemaal is.

Een dystopische roman die geen fraai beeld schetst van de toekomst en van de mensheid. Je hart verkilt tijdens het lezen. Een onaangenaam gevoel maakt zich van je meester omdat je beseft dat de gebeurtenissen die beschreven worden met grote waarschijnlijkheid boven ons hoofd hangen. Denk maar aan ‘1984’ van George Orwell, een geweldige schrijver die in 1949 deze geniale roman publiceerde waarin hij onder andere de staat als ‘Big Brother’ beschrijft, met alle gevolgen van dien. En kijk eens waar we nu staan...