Verontrustende zusterliefde

Daisy Johnson is een fantastische schrijfster die met haar roman ( Onder het water) de shortlist haalde van de Booker Prize. Ze heeft dus heel wat in haar mars, getuige ook weer deze roman. Dat wij fans van het eerste uur zijn, hoeft dan nauwelijks betoog.

Twee zussen, een bijna ongezonde, veel te nauwe band. De oudste zus, September, nauwelijks tien maanden ouder, beschermt de jongste, Juli. September bepaalt wat er gebeurt, Juli lijkt slaafs en volgzaam. Als er iets op school gebeurt met Juli, zint September op wraak. De hel breekt los en na de gebeurtenis die slechts met mondjesmaat doorheen het boek onthult wordt, sleept moeder Sheela haar dochters mee naar een oud, sinister familiehuis. Juli kan hier, op zijn zachtst gezegd, niet aarden en begint allerlei dingen te ‘zien’ en te ‘horen’. Juli is ook de verteller in dit verhaal, al is het niet altijd even duidelijk en worden de andere personages ook aan het woord gelaten.

Net als in haar vorige boeken schept Johnson een surreële sfeer waar de grens tussen droom en werkelijkheid flinterdun is en waar je bereid moet zijn om in mee te gaan om ten volle van het verhaal te kunnen genieten. Genieten is misschien niet het juiste woord, deze roman is duidelijk gebaseerd op het gothic genre. Rillen en huiveren is hier meer op zijn plaats. Het einde is voorspelbaar maar dat maakt het slot niet minder sterk.