Jonathan Strange & Mr Norrell

Iedereen denkt dat de magie in Engeland is verdwenen. Er zijn alleen nog maar tovenaars die magie bestuderen, maar niet zelf uitvoeren. Maar dit verandert wanneer Mr Norrell zijn krachten onthult. Hij wordt een bekend man en mensen beginnen het nut wel in te zien van magie. Alleen heeft Norrell zijn eigen standaard en doet hij niks dat hij niet wilt doen. Op een dag neemt hij een leerling aan, Jonathan Strange. Maar de twee krijgen andere ideeën over wat er moet gebeuren met magie. Strange biedt dan ook zijn hulp aan tijdens de oorlog en de twee tovenaars groeien langzaam uiteen, maar dit brengt ook gevolgen met zich mee.

Ik vond dit boek wat dubbel. Langs de ene kant bevat het een mooi verhaal, maar aan de andere kant is het een zeer langzaam, langdradig boek waar je je doorheen moet worstelen. En met 925 pagina’s duurt een langzaam verhaal wel heel lang.

Maar laat ik beginnen met zeggen dat het verhaal zelf wel mooi bedacht is. Het bevat magie, boeken, elfen, veel personages en verschillende voetnoten die samen een prachtig geheel vormen. Alleen al hoe al deze verschillende elementen samenkomen is aangenaam om te lezen. Verder is de verhaallijn zelf ook goed bedacht, maar de uitwerking was niet helemaal mijn ding.

Ik heb nog nooit eerder een boek gelezen waarin voetnoten gebruikt werden en wist niet eens dat dit gedaan werd in fictieboeken. Het was wel speciaal om een boek eens op deze manier te lezen, maar ik moet toegeven dat ik blij ben dat dit niet veel wordt gebruikt. Soms worden de voetnoten gebruikt om een korte uitleg te geven bij een bepaald woord. Op deze momenten vind ik het juist fijn dat ze er zijn. Maar de keren dat er een heel apart verhaal verteld wordt in de voetnoten, die zelfs verschillende pagina’s lang kunnen zijn, wordt het wel heel ingewikkeld. Je stopt midden in een zin met lezen, om dan een heel ander verhaal te moeten lezen en dan weer terug naar het oorspronkelijk verhaal te moeten. Ook is het gebruikte lettertype redelijk klein, waardoor de voetnoten al wat minder fijn lezen.

Ook is het verhaal in het begin heel hard wennen. Het heeft me rond de 200 pagina’s gekost voordat ik een beetje in het verhaal zat. De unieke schrijfstijl en vele personages zijn waarschijnlijk de oorzaak hiervan. Daarna begon ik meer in het verhaal te geraken, maar nog steeds las het niet echt vlot. Alles wordt langdradig beschreven en veel spanning is er niet. Ook blijft het wel een boek waar je je aandacht bij moet houden.

‘Jonathan Strange & Mr Norrell’ is een uniek verhaal met een zeer aparte schrijfstijl. Het is wel een mooi verhaal, maar weet dat het een heel lang leesavontuur wordt dat niet voor iedereen is weggelegd.