Sterrenduister

Langzaamaan verdwijnen de sterren. Waarom is voor iedereen een raadsel, wel is berekend dat na 51 dagen ook de zon zal verdwijnen.
Isra ziet dit alles gebeuren en probeert te bedenken hoe het opgelost kan worden. Alleen wil niet iedereen deze verduistering stoppen. De leiders van haar land zien dit als een teken van hun Godin en dus ook als iets positiefs.
Haider, Isra haar man, is zich niet echt bewust van alle problemen. Hij heeft namelijk een hoofdwond waardoor zijn geheugen regelmatig verdwijnt. Maar dan verandert er iets in zijn leven.

‘Sterrenduister’ was voor mij een origineel verhaal. Het voelde als een soort combinatie tussen fantasy, religie en wetenschap, wat hier perfect in werkt. Het zorgde voor een mooi bedacht verhaal, met verrassende wendingen waarvan je wilt weten wat er gaat gebeuren.

Toch miste ik de band met de personages. Ik kan niet goed uitleggen waarom precies, maar ik leefde gewoon niet echt met ze mee. Ik was meer nieuwsgierig naar de oorzaak van de verduistering, dan naar hoe het de personages zou vergaan. Dit is wel iets dat invloed had op mijn leeservaring, waardoor het boek op sommige momenten ook traag vooruit ging.

Ondanks dat ik dus de connectie met de personages miste, ben ik wel blij dat ik het boek gelezen heb. De goed bedachte verhaallijn was zeker voldoende om van dit boek te kunnen genieten.