Te traag om spannend te zijn....

Elke ochtend als Christine wakker wordt zijn haar herinneringen gewist. Haar geheugen is aangetast door een ernstig ongeluk. Elke ochtend moet iemand haar vertellen wie ze is. Hierdoor is ze volledig afhankelijk van haar man Ben, met wie ze al 22 jaar getrouwd is. Dankzij haar dagboek, dat ze op advies van de dokter bijhoudt, ontdekt ze dat Ben haar niet alles vertelt.

Het boek stond al een tijdje op mijn lijst om te lezen, maar ik was er nog niet aan toe gekomen. Ik had veel goede recensies gelezen, maar mij viel het tegen.
In het eerste deel van het verhaal zit enorm veel herhaling. Ook als lezer lezen we iedere keer weer dat haar herinneringen weg zijn en ze ontdekt wie ze is. Mondjesmaat komt er iets nieuws bij. Het is traag en dat komt de spanning niet ten goede. Het beschrijft meer het leven van Christine waarin wat vreemde dingen gebeuren. Pas aan het einde van het boek - als je als lezer eigenlijk al weet hoe het in elkaar zit - wordt het spannend en komt de vaart er in.

Op basis van het laatste stuk daarom toch drie sterren.