Recensie Lach en de dood

Ik sla het boek net dicht en moet even bijkomen.

Wat een fenomenaal boek is dit zeg, op de valreep het beste boek wat ik dit jaar heb gelezen en absoluut mijn top 10 binnen komt met stip.

Het moment dat komiek Erst Hofman in de trein zit voor transport naar het jodenkamp in Polen en in die trein Helena ontmoet tot het eind van het boek grijpt je vast en laat je niet meer los.
De onbeschrijfelijke gruwelijke feiten in het kamp en de manier hoe Ernst zich middels zijn humor hieraan probeert te ontkomen, zijn zo treffend weer gegeven dat je als lezer steeds verder wilt lezen.

Ik zeg het niet snel maar dit boek MOET iedereen lezen, het is gewoon te goed om het niet gelezen te hebben.