Poëtisch debuut

Het is duidelijk dat er verschillen zijn. Zij is een Nederlandse onderzoeker aan het Centrum voor Joodse Geschiedenis in Manhattan. Hij komt uit Boston en verdient zijn geld met de viool. Samen beginnen ze aan een nieuw avontuur. Op een oude woonboot met de naam Duet varen ze over de Hudson, op weg naar New York.

Dat is met zijn tweeën al spannend genoeg, maar nu blijkt Ilse ook nog zwanger te zijn. Van de roze wolk is weinig te merken. Het leven op het water is nu niet bepaald ideaal en haar partner verandert langzaam. Beetje bij beetje lijkt hij steeds minder op de man die ze leerde kennen en dat zorgt ervoor dat de verschillen tussen de twee steeds duidelijker worden.
De schrijfstijl is zeer poëtisch te noemen. Op elke pagina zijn meerdere metaforen te vinden en het voelt alsof er over elk woord grondig is nagedacht. De zinnen zijn over het algemeen makkelijk om te lezen en lopen soepel in elkaar over. Zo af en toe is er een klein struikelblokje maar het herlezen van de zin helpt al veel.

De schrijfstijl is ook echt de reden om door te lezen, want het is niet altijd even interessant om de gedachtegang van de hoofdpersoon te volgen. De flaptekst voelt een beetje misleidend aan. De manier waarop er gesproken wordt over de samenzweringstheorieën die A aanhangt geeft het idee dat deze veel centraler aanwezig zijn. Hoewel het enkele keren benoemt wordt en ter sprake komt, voelt het toch aan alsof het op de achtergrond speelt.

Al met al is Duet een mooi en interessant debuut. De poëtische schrijfstijl is het hoogtepunt van het boek. Toch blijft er na het lezen een gevoel van gemis.