Vergezocht en teleurgesteld door het verhaal en de missende link

De vermiste meisjes van Kyle Perry was een boek dat hoog op mijn wishlist stond. De mooie omslag en de aanlokkelijke korte inhoud zorgden ervoor dat ik het gelezen moest hebben. Het 30 jaar oude mysterie dat hier wordt gecombineerd met de recente verdwijningen, spraken me enorm aan. Een oude zaak die gelinkt wordt aan een nieuwe, ik hou ervan! Ik was dan ook nieuwsgierig toen ik erin kon duiken en hoe het me zou bevallen.

Het begint aanvankelijk heel goed met het gedichtje (dat doorheen het boek nog wel een aantal keren zal opduiken) van de Hongerige man. Mijn interesse was gewekt. We maken kennis met een groepje vriendinnen, waarvan er eentje fanatiek aan het vloggen is. Een ander meisje heeft een vader die het moeilijk heeft na de dood van zijn vrouw en zijn toevlucht heeft gezocht tot het planten van cannabisplanten en de drugs te verkopen. Het verhaal van deze vader wordt verder doorheen het verhaal besproken, na de verdwijning van zijn dochter. Vanaf hier begint het verhaal wat te slabakken.

De meisjes zijn weg en we krijgen te maken met de achterblijvers. De opzichters en de ouders van de kinderen. Verder wordt Con Badenhorst op de zaak gezet met Gabriella Pakinga, maar ook het onderzoek loopt vast. Het verhaal van één van de leraressen die na de verdwijning wordt ondervraagd, wordt na verloop van tijd ook wel wat afgezaagd. Telkens weer het woordje “ik geef mezelf toestemming om dit of dat te voelen/doen”, het wordt teveel. Net zoals het verhaal me af en toe teveel werd. Het bleef langer liggen dan gemiddeld. Ik had niet steeds de behoefte om verder te lezen. Ik miste de link compleet met de meisjes van het verleden. Zij die verdwenen in de jaren ’80. Wat is er met hun gebeurt? Een duidelijk antwoord krijg je niet en dat vond ik jammer. Zeker omdat er naar verwezen wordt in de korte inhoud, het bijschrift op de cover en meermaals in het boek. Waarom dit er dan zo dik opleggen en er niks van onthullen?

Ik was teleurgesteld en ook het einde (het motief) kon me niet echt bekoren. Te vergezocht allemaal vond ik en ook niet echt bevredigend. Kortom, ik vond dit geen geweldig boek. Ik heb het wel uitgelezen omdat ik benieuwd was hoe het in elkaar zat en stiekem hoopte ik op een afsluiting van het jaren ’80 verhaal. Jammer genoeg was dit niet zo en kom ik voor de ‘vermiste meisjes’ niet verder dan een 3 sterren op 5. De omslag maakt hier veel goed en sommige stukken waren wel oké in het boek.
https://elinevandm.wordpress.com/2021/08/09/de-vermiste-meisjes-van-kyle-perry-3/