Soms te langdradig geschreven

Ijsbreker is het tweede deel in de reeks rond August Strindberg. Doordat er verder gebouwd wordt op de gebeurtenissen die plaatsgrepen in het eerste deel, is het wel aan te raden om eerst daarin te beginnen. We beginnen het boek met een brand in twee boothuizen, waaronder dat van August. Het is echter niet zijn boothuisje dat de aandacht getrokken moet hebben, maar het andere dat verwoest werd. Het is het begin van enkele geheimen die bloot komen te liggen in het dorpje. Dit boek is geschreven vanuit verschillende standpunten, maar het bevat ook net teveel bladzijden vond ik om echt altijd spannend te blijven. Na verloop van tijd worden bepaalde passages te langdradig en denk je als lezer wel eens ‘ja, ja, nu weet ik het intussen wel al’. Het boek had dus gericht wel enkele hoofdstukken minder kunnen bevatten als Ohlsson zich meer op de essentie had gefocust. Bepaalde acties zijn ook niet altijd even doordacht en komen in mijn ogen nogal roekeloos over. Toch heeft Ijsbreker me enkele aangename leesuren bezorgd. Ik zag dat er intussen ook een derde deel aangekondigd is dat zal verschijnen op 8 april 2025. Dat zet ik opnieuw op mijn wenslijst want de serie blijft me voldoende boeien om er verder mee te gaan. Voor ijsbreker geef ik 3.5⭐️
https://elinevandm.wordpress.com/2025/03/08/ijsbreker-van-kristina-ohlsson-4/