Recensie Hof van zilveren vlammen

Let op! Kan milde spoilers bevatten

Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik geen fan ben van de cover. De eerste 4 delen hadden Feyre op de voorkant, maar de schrijfster heeft besloten dat ze een ouder publiek wil aanspreken en heeft alles in een nieuw jasje laten drukken. Alle covers hebben nu een tatoeage illustratie. Het zegt wel genoeg dat er veel artiesten zijn opgestaan om alternatieve dust jackets te maken, denk ik. Wel staat er aan de binnenkant van het boek, aan beide kanten een prachtige portret illustratie.

Natuurlijk weerhield de cover me er niet van om het boek te lezen en in een woord: WOW!
Ik zal proberen mijn enthousiasme zo goed mogelijk onder woorden te brengen zonder te klinken als een raaskallende fanaticus.

Het boek begint waar Hof van IJs en Sterren eindigde. Nesta vecht nog elke dag tegen haar trauma’s en probeert ze op afstand te houden met drank en gokken. Als ze teveel geld uitgeeft van het Nachthof, roepen ze haar op en geven haar een ultimatum. Ze zal krijger training bij generaal Cassian volgen of ze wordt teruggestuurd naar de mensenwereld. Nesta heeft weinig andere keuze dan te gaan trainen met de man, die ze zo probeerde te ontlopen.

In het boek staat personage ontwikkeling op nummer 1. Je ziet hoe Nesta opbloeit van een getraumatiseerd meisje, naar een krachtige vrouw. Ze wordt regelmatig tegengewerkt door de mensen om haar heen, maar ze laat zich niet uit het veld slaan en vecht nog harder terug. Het is heel inspirerend om dit te lezen en ik moet bekennen dat het echt iets met me deed. Nesta voelt echt als een voorbeeld in dit deel. In de eerdere delen zagen de lezers alleen de chagrijnige en vijandige kant van Nesta. Nu leer je haar goed kennen en moet ik bekennen dat ik me meer met haar verbonden voelde dan met Feyre in de andere boeken.

We zien in dit verhaal zowel nieuwe als oude personages. We krijgen ook nog genoeg mee van Feyre en Rhysand. Hier zie je ineens een hele andere kant van. In de vorige delen leken zij het perfecte koppel en o zo aardig. Nu je vanuit Nesta’s ogen kijkt zie je dat zij meerdere kanten hebben. In het bijzonder Rhysand laat een hele nare kant van zich zien en waar sommige mensen dat jammer vonden, vond ik het juist goed om te zien dat hij niet de “perfecte man” is. De nieuwe personages in het boek zijn een goede toevoeging en ik hoop dat we ze in de volgende boeken weer terug gaan zien.

Naast Nesta’s ontwikkeling zien we ook een nieuwe oorlog, die op de loer ligt. Dit brengt extra spanning in het verhaal en maakt dat je er zo doorheen vliegt. Waar ik bij de vorige delen vond dat het middenstuk soms een beetje inkakte, had ik dat hier helemaal niet. Het einde was zo prachtig en zo sterk. Helaas kan ik er niets over zeggen, zonder spoilers te geven. Alleen dat ik wel een traantje heb weggepinkt. Ik vond het dan ook ontzettend jammer toen het boek uit was. Ik ga het wereld echt missen en hoop zo erg dat Sarah ons niet weer 3 jaar laat wachten.

Uiteraard moet ook benoemd worden dat dit boek niet voor niets niet meer onder het Young Adult genre valt. Er zitten aardig wat spicy scènes in en die hadden wat mij betreft wel wat minder gemogen. Gelukkig doet het niet af aan het verhaal.