Geen dertien-in-een-dozijn-roman

Een Singer-naaimachine die vier generaties achter elkaar van betekenis is in het leven van de eigenaar; dat is waar ‘De naaimachine’ in een notendop over gaat. Met een naaimachine in de hoofdrol, is het absoluut geen dertien-in-een-dozijn-roman. En de opzet van het verhaal doet niet onder wat betreft originaliteit. Door de vier verschillende verhaallijnen – die van alle vier de eigenaars: Kathleen, Connie, Ruth en Fred – die zich elk in een andere tijd afspelen en elkaar voortdurend afwisselen blijf je doorlezen om erachter te komen hoe de geschiedenis van de naaimachine nu precies in elkaar steekt. Al moet ik ook eerlijk zeggen dat ik een aantal fragmenten wel langdradig en saai vond en de neiging had om door te bladeren. Als je het mij vraagt, is het niet de beste roman ever, maar ook zeker niet de slechtste. Dus lees hem vooral en oordeel zelf.