Hoe wordt mijn bod op mijn droomhuis het beste bod?

Via de leesclub van Hebban mocht ik dit boek lezen en recenseren voor uitgeverij HarperCollins.
Hoofdpersoon Margo is op zoek naar een koophuis in Washington. En niet zomaar een koophuis, haar absolute droomhuis. Wanneer ze eenmaal dat koophuis heeft, kan de rest van haar leven weer verder. Want: Geen huis, geen kind. Geen huis, geen gezin. Geen huis, geen leven.
In het kleine appartement waar ze nu met haar echtgenoot Ian woont, is geen ruimte voor een kind. Daarom stelt Margo zulke hoge eisen aan haar droomhuis, want ze wil alleen het beste voor haar toekomstige kind.
Wanneer ze via via hoort dat haar droomhuis te koop gaat komen, springt ze met Ian direct in de auto voor een verkennend rondje door de straat. Maar ze stapt ook uit en loopt de achtertuin in. Bij een andere woning nam ze zelfs een kijkje in de verhuisdozen in de openstaande garage.
Na het lezen van de sneakpreview waren mijn verwachtingen al hoog gespannen. Wat gebeurt er in de rest van het boek, wanneer Margo in de eerste twintig pagina’s al ver voorbij de grens gaat van wat ik aanvaardbaar vind?
Hoewel de lat van mijn verwachtingen direct hoog lag, sprong de schrijfster daar glansrijk overheen. Er ontstaan de meest bizarre situaties, die je je eigenlijk niet kunt voorstellen. Zo extreem, dat het verhaal de grens van de geloofwaardigheid gevaarlijk dicht nadert.
Doordat de schrijfster het verhaal echter volledig vanuit het perspectief van Margo laat zien, is haar gedachtegang goed te volgen en tot op zekere hoogte ook logisch. Pas wanneer je je eigen oordeel mee laat lezen, gaan de acties van Margo te ver. Veel te ver. En nog verder dan wat je nu waarschijnlijk zelf denkt.
Een dikke aanrader voor iemand die zich goed in een ander kan inleven en graag verrast wil worden. Een even dikke pluim voor de schrijfster, voor het uiterst inventief wegwerken van alle losse eindjes.