Eleanor, gij bloem!

Aanrader-alert! Hoewel ik niet helemaal mee was met de eerste paar bladzijden heeft dit boek mij doen lachen en doen huilen. Soms zelfs tegelijk.

Eleanor is een gewoontedier. Ze houdt van routine en doet er alles aan om alles vlekkeloos te laten verlopen. Ze haalt wekelijks haar wodka bij de buurtwinkel en doet haar andere boodschappen steevast bij Tesco. Elke woensdagavond belt ze met haar mama. Ze lijkt het allemaal voor elkaar te hebben. Voor de buitenwereld lijkt ze misschien wat vreemd en eenzaam, maar daar trekt ze zich niets van aan. So what als je van vrijdagavond tot maandagochtend met niemand spreekt. Als alles in orde is, is alles in orde.

Die routine in haar leven is er niet voor niets. Eleanor heeft brandwonden op haar gezicht en het wordt snel duidelijk dat haar iets vreselijks is overkomen. Eleanor leeft niet, Eleanor overleeft. Dankzij een ontmoeting met haar IT-collega breekt Eleanor langzaamaan open. En dan kan je je als lezer enkel laten meeslepen.

Dit boek gaat over eenzaamheid, over trauma, over kleine gebaren met grote uitkomsten, over hoe je iemand compleet kapot kan maken en over hoe je iemand kan helen. En voor zij die bang zijn dat het een kleffe boel wordt, er zit een pak heerlijke humor gratis bij!
Dus ja, ik ben enthousiast!

"These days, loneliness is the new cancer - a shameful, embarrassing thing, brought upon yourself in some obscure way. A fearful, incurable thing, so horrifying that you dare not mention it; other people don't want to hear the word spoken aloud for fear that they might too be afflicted, or that it might tempt fate into visiting a simular horror upon them."