Gemengde gevoelens

Dit boek begon echt fantastisch, met de "sociaal gemankeerde" Sally Diamond die alles te letterlijk opneemt, zoals in het eerste best wel hilarische gedeelte waarin ze haar geliefde vader na zijn overlijden zelf probeert te cremeren. Zijn opmerking "zet me maar bij het huisvuil" was natuurlijk een grap geweest, maar dat had ze nu net weer niet opgepikt. Hoe deze Sally wordt neergezet vind ik sterk en knap gedaan. De auteur heeft een vlotte schrijfstijl, en in die zin las ik enthousiast door.

Dan volgt al snel de ommekeer. Geheimen uit het verleden worden blootgelegd en er wordt een tweede hoofdpersonage geïntroduceerd. Na het ontroerende en komische begin belanden we in een min of meer psychologische thriller.

Hoewel ik in een sneltreinvaart door het boek heen ging, raakte ik de magie van het sterke begin toch een beetje kwijt. Op de een of andere manier schoot het verhaal niet echt meer op, en als ik eerlijk ben vond ik het einde ronduit teleurstellend. Niet dat een boek per se een happy ending moet hebben, maar toen ik het dichtsloeg overheerste maar één gedachte: moest dat nou echt zo?

****1/2 voor het begin, **1/2 voor het frustrerende einde maakt gemiddeld ***1/2