Lezersrecensie
Bouquetreeksboekje
Net als vorig jaar is het boekenweekgeschenk een road novel, nu niet van drie youngsters maar van twee bijna bejaarden, en niet in een aftands Golfje maar in een oude Piaggio Ape, het Italiaanse driewielige bestelwagentje. En net als vorig jaar kan je al op voorhand uittekenen welke problemen de reizigers zullen gaan ondervinden, zoals daar zijn motorpech, lekkage tijdens regenbuien, op de snelweg belanden en wagenziekte.
Het koppel, een wat sullige alleenstaande werkloze man van 61 en een onzekere, te dikke alleenstaande vrouw van 58, heeft elkaar onlangs op een feestje leren kennen en toen ze daar uit onzekerheid teveel dronken spraken ze af om de nooit uitgevoerde jeugddroom van de man alsnog gezamenlijk te verwezenlijken: met een Piaggio van Italië via de Alpen naar Nederland rijden. Toen ze, inmiddels weer nuchter, beiden wilden terugkrabbelen durfen ze dat naar elkaar toe niet uit te spreken. Ze gaan op reis, en natuurlijk groeien ze dan naar elkaar toen en bloeit de liefde op.
Het verhaaltje is zo dun en zo klef als een kasteel- of doktersromannetje, en dat het stilistisch even doorbijten wordt, blijkt al op de eerste pagina. Eerst laat auteur Hendrik Groen twee keer vrijwel achter elkaar een (bij)zin beginnen met “maar…” en even later laat hij een van beide hoofdpersonen ‘Ik moet mezelf een schop onder mijn twijfelkontje geven’ tegen zichzelf mompelen, als ze niet weet welke kleren aan te trekken.
Het ‘dagboek’ waarmee Hendrik Groen doorbrak (Pogingen iets van het leven te maken) en de opvolgers daarvan had ik al wijselijk aan me voorbij laten gaan, inschattend dat het me niet zou kunnen bekoren. Dit boekenweekgeschenk probeerde ik nochtans onbevooroordeeld te lezen. Het viel me desalniettemin niet mee.
Zo slecht als het in elkaar geknutselde boekje van de familie Chabot van twee jaar geleden is Piaggio (nog net) niet, maar het verhaaltje is wel erg dun en clichématig, en de stijl wel erg tante Bep. De CPNB heeft opnieuw een boekenweekgeschenk uitgegeven dat waarschijnlijk voldoet aan haar doelstelling om mensen aan het lezen te krijgen, maar waar voor de liefhebber van literatuur helemaal niets aan te beleven valt.