Mama zei altijd dat dergelijke markeringen (sproetjes) plekken zijn waar je zielsverwant je in een vorig leven heeft gekust.

Er werd in dat leven net zoveel van je gehouden als in dit leven.
Maggie woont op een superveilige plaats waar telkens als ze over de drempel stapt, het thuisgevoel wordt aangewakkerd en ze geabsorbeerd wordt in het verhaal van haar thuis dat de Tower of Londen is. Door het verlies van haar mama en een toxische relatie met haar ex geeft ze de voorkeur aan deze veiligheid en het comfort van haar thuis maar ze voelt zich wel haar eigen gevangene tot een letterlijke ontmoeting met de nieuwe Royal Guard, Freddie.
Deze draait uit op een ramp en geen een van de twee laat in zijn kaarten kijken. Met de hulp van de handvol andere bewakers die haar aanmoedigen om zichzelf “back in the game” te storten, omarmt ze de wonder wereld van Tinder. Ze waagt haar kans door te proberen het beste van de mannelijke populatie van Londen te bieden heeft naar rechts te swipen. Ze heeft slechts incidentele afgrijselijke selfies en wel dertienduizend foto’s van haar kat Cromwell. Maar het Londen in de 21ste eeuw blijkt maar weinig prinsen te hebben, vooral als Maggie er niet in slaagt om die ene koninklijke garde uit haar gedachten te krijgen.
De romantische komedie- elementen zijn duidelijk aanwezig in het verhaal. Maggie is een sympathiek meisje met prachtig rood haar, hoewel dit wel erg vaak veel beschreven. Ze belandt meer dan eens in gênante situaties die soms op hilarisch wijze worden beschreven. Freddie is een traditionele romantische held die ervoor kiest om afstand te houden en de dingen op zijn beloop te laten. Maar als hij ziet dat zijn medebewakers Maggie helpen maar haar datingleven kan hij zijn gevoel niet langer ontkennen. Zal hij zich openstellen of blijft hij de boot afhouden?