Vampieren spreken altijd tot de verbeelding, met tijd zijn ze van creepy lelijk naar sexy onweerstaanbaar geworden, en dan vooral met name voor de tienerperikelen…

Dillon, 18 jaar begint aan een nieuwe fase in zijn leven en wordt naar een elite academie gestuurd. Hij voelt zich op meer dan één manier niet op zijn plaats, tussen alle andere leerlingen met hun perfecte skintone, mooie lichamen en rijke ouders die al eeuwen met de school verbonden zijn. Daar komt hij te weten dat hij half mens/half vampier is, geen volwaardige vampier, en de school heeft de verantwoordelijkheid om hem te begeleiden zodat hij geen gevaar kan vormen voor hem of voor anderen. Hun gewoontes omvatten nog steeds het gebruik van doodskisten (weliswaar luxe editie) en de bloedlust maar ze moeten het leren beheersen zodat ze kunnen samenleven met de mensenwereld. Om die controle te leren en hun instincten te ontplooien, bestaat de elite academie genesteld tussen de toppen van de Zwitserse Alpen = VAMPS.
Alleen zijn aanwezigheid al is controversieel en zijn medeleerlingen moeten nog eens de extra trigger in toom houden waar geen enkele andere leerling van de school ooit mee te maken heeft gehad, de enige dhampier die tussen hen in loopt.
Als hij voor zijn termijn wilt slagen, zal hij zijn hoektanden moeten omarmen. Maar bloed liegt nooit en al snel wordt het duidelijk dat er iets speciaal en dodelijk in de aderen van Dillon stroomt.
Naarmate zijn kracht toeneemt, wordt hij steeds meer het doelwit van aandacht, kritiek en aanvallen.
Kunnen zij de verleiding weerstaan?
Nicole Arend schrijft uit het standpunt van Dillon en de evolutie die hij doormaakt. Het is een snel lezend boek en weerspiegelt de wervelwind aan emoties die Dillon ervaart wanneer hij met zijn hoofd voorover in het leven wordt geworpen tussen “de beste van de beste” tienervampieren. Er blijven nog zoveel vragen onopgelost en vraag me af hoe Nicole het tweede boek zal ontplooien.