Lezersrecensie
We fluisteren de namen van degenen van wie we houden als de woorden van een lied. Dat was voor ons de smaak van vrijheid, die naam op onze lippen.
Rachel werd geboren als slaaf op de plantage Providence in Barbados. Op een dag verkondigd de meester van de plantage aan dat, op koninklijk besluit, de slavernij is beëindigd. Rachel hoort het nieuws over de schijnbare vrijheid, maar voor haar en de mensen om haar heen verandert er niets, ze blijven onder contractarbeid voor hun blanke meesters werken. Ondanks het einde van de slavernij voelt Rachel zich niet vrij…daarom kiest ze ervoor te vluchten. Ze besluit om haar vijf kinderen te gaan zoeken die haar ontnomen zijn om elders als slaaf te werken. De reis die Rachel neemt is letterlijk en figuurlijk. Haar zoektocht begint in Bridgetown en leidt haar diep in de jungle in, naar andere plantages en over de zee naar Trinidad. Naarmate Rachel verder reist, begrijpt de lezer steeds beter haar plaats in de wereld en hoe haar rol als moeder zowel uniek als universeel is. Elk personage dat ze ontmoet heeft een gegroefde huid, als een blauwdruk van hun herinneringen aan pijn, verlies en ontwrichting. de zoektocht naar haar kinderen. Het is een aangrijpend krachtig verhaal vol overlappende verhaallijnen maar je verliest nooit het doel van Rachel uit het oog.