Lezersrecensie

Palestijns-Israëlisch conflict in 1001 puzzelstukjes


Hullemans Hullemans
1 mrt 2020

Apeirogon, een wiskundig figuur met een ontelbaar oneindig aantal zijden. Voor de schrijver McCann is de problematiek in het Midden Oosten tussen Israel en Palestina een vergelijkbaar fenomeen. Geen zwart wit verhaal. Hij schetst de situatie aan de hand van een tweetal gezinnen. Uit beide ‘kampen’ een. De grote overeenkomst is dat beide gezinnen 1 kind hebben verloren door geweld van de andere kant. En het bindende element is dat beide vaders in plaats van de haat, de rede hebben gezocht. Ondanks het enorme verlies denken zij dat de oplossing niet ligt in de gewapende strijd, maar middels het gesprek zoeken van elkaar. Zij doen dit via de organisatie Parents Circle Family Forum.
De roman, gebaseerd op echte mensen en echte gebeurtenissen, is geen recht toe recht aan verteld verhaal. De keus is gevallen op een verhaal opgedeeld in 1001 hoofdstukjes, hoofdstuk 1 t/m 500, hoofdstuk 500 t/m 1 en halverwege 1001. En ook de hoofdstukjes zijn geen, in chronologie verteld verhaal. Nee, het verhaal is meer een Jigsaw-puzzel van 1001 stukjes, flink door elkaar gehusseld. Het verhaal van de vele protagonisten doemt langzaam op uit de vele fragmenten, die (ogenschijnlijk) niet altijd rechtstreeks met het verhaal te maken hebben, maar wel associaties hebben met het vertelde. Symbolisch, vanuit de psychologie, geschiedenis, geografie, natuurkunde, actualiteit,....kortom alles wat maar bijdraagt aan het te vormen beeld.
Enkele voorbeelden: het laatste maal van Mitterand, de geschiedenis van het buskruit, de capriolen van evenwichtskunstenaar Petit, de stilte van John Cage’s 4.33 en de visualisering daarvan in White paintings en nog vele vele andere kapstokjes.
Een uitermate spannend proces, niet altijd even makkelijk leesbaar, maar uiteindelijk leidend tot dit zeer imposante boek. Een waardige ode aan de twee families, die de handschoen hebben opgenomen om te komen tot ware vrede. Dit in tegenstelling tot de machthebbers, die de vrede wel met de mond belijden, maar dan telkens de weg van de wapens kiezen. En zo vele gezinnen dwingen tot het hoogste offer, het leven van het kind.

Reacties

Meer recensies van Hullemans

Boeken van dezelfde auteur