Van oude mensen, de dingen die nooit terugkwamen

Wat kun je allemaal kwijt in een kleine 100 bladzijdes. Hermans in ieder geval heel veel. De man van Marie is een boekje zonder dialoog. Volledig geschreven als monologue interieur van de man van. En je leert heel veel van deze man kennen, maar naar zijn naam blijft het gissen. Het verhaal vertelt over een Vlaams paar, op het Vlaamse land waar de macht van meneer pastoor nog heerst. Het boekje beschrijft het oud zijn met al zijn fysieke gebreken en het ontbreken van toekomst, waardoor er alleen terugkijken overblijft. En helaas met veel spijt, waarom is het nooit meer gelukt om een fatale gebeurtenis uit te praten en zodoende de relatie tussen Marie en haar man te normaliseren. Hermans beschrijft dit in prachtige, haast poëtische zinnen, soms beelden schetsend in zeer gecondenseerde zinnen. Soms eenvoudige handelingen uitsmerend over verschillende pagina's. Daarom niet de 4 of 5 sterren. Want het lukte niet altijd om de aandacht vast te houden in deze uitgerokken beschrijvingen.