EMMA, Never lose hope

Emma Kok, beste Emma,
Normaal gesproken doe ik dit nooit, maar bij deze recensie wil ik me graag aan jou richten. Aan jou persoonlijk vertellen hoe ik jouw boek heb ervaren.
Bij het lezen van het boek had ik inderdaad het gevoel dat je lekker met mij aan het kletsen was, je kwam maar niet uitverteld. In het voorwoord schrijf je ook dat je daarop hoopt, dat iedere lezer dit gevoel zal hebben en jou beter zal leren kennen. Je bent nu bezig met je theatertour en daar gaan wij binnenkort ook naartoe, we kunnen niet wachten. Heel fijn is het om vantevoren jouw boek te lezen, ik ken je niet persoonlijk, maar wat weet ik nu veel van jou !
De dingen waar je mee worstelt en hoe je je niet klein laat krijgen door jouw ziekte. Wat heb je ook een fantastisch gezin, je ouders, grootouders en niet te vergeten je grote broer Enzo en je grote zus Sophie en vele andere lieve mensen. Jullie zijn zo lief voor elkaar.
Op de dag dat ik dit stukje schrijf, ben je jarig, 18 jaar en nu “officieel” een volwassen vrouw. Maar soms is iemand die zoveel meemaakt als jij, leuke dingen en ook veel minder leuke dingen, zoals het dealen met je ziekte, veel eerder volwassen. Terwijl ik de laatste pagina’s van het boek aan het lezen was vandaag, hoorde ik een interview met jou op radio 5 , afgewisseld met enkele van jouw hele mooie liedjes, hoe toepasselijk was dat.
Dit prachtige boek kan ik aan iedereen aanbevelen, jong en oud en ik hoop dat het in vele talen vertaald zal worden, zodat jouw fans van over de hele wereld jouw levensverhaal kunnen lezen.
Jouw verhaal heeft op mij heel veel indruk gemaakt, je bent een inspiratie voor vele jonge mensen en ook voor ouderen (tot die groep behoor ik inmiddels, haha), is het prachtig om jou beter te leren kennen.
Om het in het Frans te zeggen: CHAPEAU !
Jouw mooie boek krijgt van mij 5 sterren.