Spannend tot het eind

James en Elle Eversman reizen met hun auto door de Mojave-woestijn, op weg naar hun nieuwe huis en een nieuwe start in hun leven. Op een gegeven moment wordt hun auto beschoten en stranden ze midden in de woestijn, kilometers van de dichtstbijzijnde plaats, samen met vier andere personen die in dezelfde val gelopen lijken te zijn. Op anderhalve kilometer afstand zit een van ’s werelds beste scherpschutters, die het op hun leven gemunt heeft. Een bloedstollend kat-en-muisspel ontspint zich. Lukt het de gestrande personen aan de scherpschutter te ontsnappen?

Hoewel ik eigenlijk meer een science-fiction- en fantasyfan dan thrillerfan ben, sprak het gegeven van het boek me wel aan. Een echtpaar strandt midden in een kale, vlakke woestijn, letterlijk in het vizier van een scherpschutter, en moet zien te overleven. Het hele boek speelt zich binnen de tijdspanne van een paar uur af (op de eerste en laatste paar pagina’s na). Het gegeven is eigenlijk heel simpel en al snel wijst alles erop dat het James en Elle nooit gaat lukken aan de schutter te ontsnappen, dus waar moeten dan die bijna 300 pagina’s over gaan? Daar komt dan het schrijftalent van Adams om de hoek kijken. Soms lijkt het verhaal wat langdradig te worden, maar steeds als je denk “nou weet ik het wel”, weet hij feilloos het verhaal opnieuw een wending te geven. Die wendingen zijn niet altijd even waarschijnlijk, maar maken wel dat je steeds weer op het puntje van je stoel zit en je afvraagt hoe lang dit nog goed kan gaan. Typisch zo’n boek dat je eigenlijk in één ruk uit wilt lezen, omdat je wilt weten hoe het afloopt.

Adams heeft zich zeer goed verdiept in de materialen en technieken die scherpschutters hanteren. Een dikke plus voor bronnenonderzoek dus; dit draagt in hoge mate bij aan de geloofwaardigheid van het verhaal.

Ook slaagt Adams er bijzonder goed in de hoofdpersonen (James, Elle, en de scherpschutter William) echt tot leven te laten komen. We komen erachter dat de relatie tussen James en Elle na een zestal miskramen op het punt van mislukken staat, en dat de (gedwongen) verhuizing naar een andere stad een soort van laatste redmiddel is. We ontdekken hoe de situatie waarin ze belanden, hen beiden duidelijk maakt hoeveel ze toch voor elkaar blijken te voelen (soms tot hun eigen verwondering) en hoe dit gegeven hen sterkt in de overlevingsstrijd. Ook schutter William Tapp wordt al snel een mens van vlees en bloed, waarvoor je weliswaar geen sympathie kunt opbrengen, maar van wie het wel bijzonder is wat hem gebracht heeft tot de kille seriemoordenaar die hij nu is.
Met name deze goed getroffen karakters maken dat het boek van mij vier dik verdiende sterren krijgt.