Een interessante andere blik op Lubach

Totdat ik dit boek cadeau kreeg, kende ik Arjen Lubach eigenlijk alleen van tv. Dat hij ook als schrijver en musicus actief is, was dan ook nieuw voor me. In die zin geeft het boek dus al een aardige nieuwe kijk op de persoon. Het boek leest vlot weg en ik heb me daarbij alle 254 pagina's lang geamuseerd. In zes essays komen de meest uiteenlopende onderwerpen voorbij, van zijn activiteiten als musicus tot en met het onverwachte (stief)vaderschap. Met vlagen diepzinnig, regelmatig humoristisch en altijd interessant om te lezen hoe hij tegen bepaalde ontwikkelingen aankijkt.

Het boek zal ongetwijfeld niet iedereen aanspreken, zoals ook niet iedereen Zondag met Lubach zal waarderen, maar daar geeft Arjen zelf het perfecte antwoord op in het hoofdstuk 'New York': "Ik schrijf in de eerste plaats voor mezelf, daarna voor mensen die geïnteresseerd zijn in wat ik te melden heb en in de allerlaatste plaats voor mensen die vinden dat ik over iets anders zou moeten schrijven."

Eén vraag kwam bij het lezen steeds bij me op: zou dit boek ook leuk zijn als je Lubach niet van tv of theater kent? Bij veel van de grappen of opmerkingen in zijn boek zie ik nl. precies voor me hoe hij dit zou zeggen, met welke mimiek en intonatie, en dat maakt het extra leuk.