Waardig vervolg in de Disc-world serie

The light fantastic is het tweede boek in de Disc-world serie van Terry Pratchett. Het is een vervolg op het eerste boek, 'The colour of magic’ en daarmee het enige boek in de serie dat niet stand-alone te lezen is.

Aan het einde van The colour of magic konden we lezen hoe de tovenaar Rincewind, toerist Twoflower en zijn hutkoffer The Luggage over de rand van de wereld vielen. Aan het begin van The light fantastic blijkt dat dit niet het einde van hun bestaan is, maar dat ze op magische wijze weer terug zijn op Disc-world. Het blijkt dat de Octavo, het meest krachtige boek met toverspreuken op Disc-world, hier de hand in heeft. Tevens blijkt dat Disc-world recht op een rode ster afstevent, en iedereen houdt er rekening mee dat dit het einde van Disc-world is. Via allerlei hilarische avonturen weten Rincewind en Twoflower het gevaar af te wenden.

Ook in dit tweede deel wordt de lezer weer gegrepen door de onnavolgbare humor van Pratchett. Als Rincewind een oudere man te paard tegenkomt, beschrijft hij het paard: "It was sleek, glossy and the general effect of a superb battle charger was only very slightly spoiled by the haemorrhoid ring tied to the saddle." En als het gezelschap door een groep nomaden te paard wordt meegenomen naar hun tentenkamp, krijgen ze daar een maaltijd die bestaat uit “horse meat, horse cheese, horse black pudding, horse d’oeuvres and a thin beer that Rincewind didn’t want to speculate about”. Behalve de humor zijn er ook weer diverse links naar onze ‘echte’ wereld te ontdekken. De oude man te paard blijkt Cohen the Barbarian te zijn, een prachtige persiflage op Conan de Barbaar die uit diverse boeken en films bekend is. Ook in dit verhaal was Cohen ooit een machtige en gevreesde krijger, maar inmiddels is hij 87 jaar oud en slist hij doordat hij al zijn tanden kwijt is (waar de toerist Twoflower dan weer een prima oplossing voor kent). Op een ander moment worden Rincewind en zijn gezelschap meegenomen naar een plek waar een ‘computer’ is gebouwd om de opkomst van de zon te voorspellen. Deze ‘computer’ blijkt te bestaan uit concentrische cirkels van enorme rechtopstaande stenen, die verdacht veel op Stonehenge lijken.

Volop leesplezier weer dus, en een waardig vervolg op 'The colour of magic.'