Een heerlijk boek, uit het leven gegrepen verteld door een kat

Melissa Daley is een pseudoniem en na het schrijven van haar debuut Molly in het kattencafé en Winter in het kattencafé stopt ze met schrijven en gaat weer fulltime als juriste werken.

Het gaat over de poes Molly en haar vijf kids die bij Debbie en haar dochter wonen in het kattencafé. Als de zus van Debbie breekt met haar partner komt ze tijdelijk bij hun wonen, maar ze komt niet alleen, ook haar hondje Beau komt mee en daarmee wordt het wel erg vol in huis en zitten ze bij elkaar op de lip. Debbie en haar zus zijn tegenpolen zou het goed gaan?
Als er nog een nieuwe huisgenoot bijkomt, weet Molly met haar gevoelens niet zo goed om te gaan, jaloezie komt om de hoek kijken, maar is dit wel terecht? Als één van Molly’s kinderen verdwijnt net voor de kerst, zijn ze niet echt in een feeststemming.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Molly de kat. De kat krijgt hierdoor menselijke eigenschappen, dit is erg leuk en origineel gedaan. Het boek heeft meerdere boodschappen bijvoorbeeld dat je niet zo snel moet oordelen. Het is met een vlotte pen geschreven en af en toe brengt het zelfs een glimlach op je gezicht omdat de situaties zo herkenbaar zijn. Maar er gebeuren niet alleen maar leuke dingen natuurlijk, het gaat over het leven van een gezin en dat gaat met ups en downs. Het leest zo fijn dat voordat je het beseft je de laatste pagina om hebt geslagen.

Winter in het kattencafé is goed te lezen als losstaand deel wat ook de bedoeling van de auteur was. Er wordt verwezen naar hoe Molly bij Debbie kwam en dat maakt alleen maar nieuwsgierig om ook het eerste deel te gaan lezen.

Een heerlijk boek, uit het leven gegrepen verteld door een kat. Jammer genoeg komt er geen vervolg volgens de uitgever, maar ik hoop dat Melissa stiekem haar pen weer oppakt en nog een boek gaat schrijven.